Ευρωπαϊκό και Εθνικό Δίκαιο της Υγείας

ΤΣΑΝΤΙΛΑΣ ΠΕΤΡΟΣ Ευρωπαϊκό και Εθνικό Δίκαιο της Υγείας θέμα: Ευρωπαϊκό Δίκαιο Σειρά: ΙΔΡΥΜΑ ΘΕΜΙΣΤΟΚΛΗ ΚΑΙ ΔΗΜΗΤΡΗ ΤΣΑΤΣΟΥ ημ/νία κυκλοφορίας: 30/05/2008 Εκδόσεις: Εκδόσεις Αντ. Ν. Σάκκουλα                                                           Περίληψη                                                                                                                      Στο βιβλίο παρουσιάζονται συστηματικά οι θεμελιώδεις αρχές, οι νομοθετικές ρυθμίσεις και οι δημόσιες πολιτικές που διέπουν την οργάνωση και λειτουργία του συστήματος υγείας στη χώρας μας, εστιάζοντας κυρίως στη μελέτη της τελευταίας περιόδου εξέλιξης του υγειονομικού τομέα στην Ελλάδα και διεθνώς. Είναι βέβαιο ότι η παροχή υπηρεσιών υγείας στην Ελλάδα έχει παρουσιάσει σημαντικά βήματα εξέλιξης μετά την αρχική θεσμοθέτηση του Ε.Σ.Υ., ιδίως κατά τη χρονική περίοδο 2001-2007. Διαπιστώνεται ωστόσο ότι οι νομοθετικές παρεμβάσεις και οι μεταρρυθμίσεις στο χώρο της υγείας, οι οποίες θεμελιώνονται στην έννοια της κοινωνικής αλληλεγγύης και της ισότιμης παροχής υπηρεσιών υγείας, σε ορισμένες περιπτώσεις δεν επιτυγχάνουν την εξάλειψη ανισοτήτων, φαινομένων αδιαφάνειας, παρανομίας ή κακοδιοίκησης. Υπό το πρίσμα αυτό, φιλοδοξία του νομικού που ασχολείται με την πανεπιστημιακή διδασκαλία και την καθημερινή εφαρμογή του δικαίου της υγείας, δεν είναι απλά να δικαιολογήσει το υφιστάμενο νομοθετικό πλαίσιο, αλλά να αναζητήσει και να προβάλει αυτό που είναι δίκαιο. Σημαντικός είναι επίσης ο ρόλος του δικαστή, όπως αναδεικνύεται μέσα από τη μελέτη της νομολογίας ιδίως του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και των εθνικών μας δικαστηρίων.

ΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟ ΔΙΚΑΙΟ ΤΗΣ ΥΓΕΙΑΣ

ΘΕΜΕΛΙΩΔΕΙΣ ΕΝΝΟΙΕΣ - ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΤΩΝ ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ ΥΓΕΙΑΣ - ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΤΟΥ ΧΡΗΣΤΗ ΤΩΝ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ ΥΓΕΙΑΣ

ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΥ-ΠΕΧΛΙΒΑΝΙΔΗ ΠΑΤΡΙΝΑ          

Παρουσίαση

Στη διάρκεια του προηγούμενου αιώνα ολοκληρώθηκε το θεωρητικό πλαίσιο με το οποίο οι έννοιες της υγείας και της δημόσιας υγείας γίνονται αντιληπτές στη σύγχρονη κοινωνία.
Η υγεία, ήδη από το 1946, ορίζεται από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας ως η κατάσταση της πλήρους σωματικής, ψυχικής και κοινωνικής ευεξίας και όχι απλώς η απουσία της αρρώστιας ή της αναπηρίας.
Η δημόσια υγεία ορίζεται ως η επιστήμη και η τέχνη της πρόληψης των νοσημάτων, της αύξησης του προσδόκιμου επιβίωσης και της προαγωγής της υγείας μέσω της οργανωμένης κοινωνικής προσπάθειας (ΕΑ Winslow, 1923).
Η βιοϊατρική διάσταση της υγείας αποτελεί αντικείμενο πολλών επιστημών που διδάσκονται εκτεταμένα στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Αντίθετα, η διάσταση ως ατομικό και κοινωνικό δικαίωμα και συλλογικό αγαθό -αντικείμενα των επιστημών του δικαίου- είτε δεν καλύπτονται εκτεταμένα στο Πανεπιστήμιο Αθηνών είτε η διδασκαλία τους, στο πλαίσιο του Δημοσίου Δικαίου, περιορίζεται στο Τμήμα Νομικής του Πανεπιστημίου Αθηνών.
Εν τούτοις, η συνεχής όσμωση της ελληνικής και της ευρωπαϊκής ιατρικής στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης δημιουργεί ένα τεράστιο πεδίο ρυθμίσεων στις οποίες ο Έλληνας ιατρός δεν είναι εξοικειωμένος. Επίσης, οι αποκλίνουσες απόψεις όσον αφορά στη διασφάλιση του ατομικού και κοινωνικού δικαιώματος προστασίας της υγείας οδηγούνται συχνά στα δικαστήρια της χώρας.
Αποτελεί πεποίθηση, διαμορφωμένη κατά τη μακροχρόνια εμπειρία μου ως ακαδημαϊκού δασκάλου, ότι η αποτελεσματικότερη διασφάλιση των δικαιωμάτων ιατρών και ασθενών μπορεί να επιτευχθεί μόνο με καλή γνώση (κυρίως από τους πρώτους) των γενικών κανόνων που διέπουν το δημόσιο δίκαιο της υγείας.
Το βιβλίο "Το Δημόσιο Δίκαιο της Υγείας" της Επίκουρης Καθηγήτριας κ. Πατρίνας Παπαρρηγοπούλου-Πεχλιβανίδη αποτελεί σημαντική προσπάθεια γεφύρωσης του κενού αυτού. Στις 370 περίπου σελίδες του βιβλίου, με γραφή απλή και σαφή, διευκρινίζονται έννοιες όπως η οριοθέτηση του δημοσίου δικαίου της υγείας, η οργάνωση των δημόσιων υπηρεσιών υγείας και τα δικαιώματα του χρήστη αυτών, τόσο στο πλαίσιο του Ελληνικού Συστήματος Υγείας όσο και με βάση τις γενικές αρχές του Ευρωπαϊκού Δικαίου.
Εύχομαι το βιβλίο αυτό να διαβαστεί από όσο το δυνατόν περισσότερους ιατρούς και άλλους λειτουργούς υγείας της χώρας μας. (Χρήστος Κίττας, Πρύτανης Πανεπιστημίου Αθηνών, από τον πρόλογο της έκδοσης)

Περιεχόμενα

ΕΙΣΑΓΩΓΗ
Υποτυπώδης ανάπτυξη του δημοσίου δικαίου της υγείας στο εσωτερικό δίκαιο
Σταδιακή εδραίωση της αυτονομίας του δημοσίου δικαίου της υγείας στο ευρωπαϊκό δίκαιο
Σκοπός και μέθοδος της έρευνας
Α΄ ΜΕΡΟΣ: Η ΟΡΙΟΘΕΤΗΣΗ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ ΤΗΣ ΥΓΕΙΑΣ
Θεμελίωση του δημοσίου δικαίου της υγείας στην κοινωνική αλληλεγγύη
Η ΕΝΝΟΙΟΛΟΓΙΚΗ ΔΙΑΜΟΡΦΩΣΗ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ ΤΗΣ ΥΓΕΙΑΣ
Ι. Η έννοια της υγείας
Ορισμός της υγείας
Η υγεία ως ατομικό και συλλογικό αγαθό
II. Το δικαίωμα προστασίας της υγείας στο Σύνταγμα
Το ατομικό δικαίωμα στην προστασία της υγείας
Το κοινωνικό δικαίωμα στην προστασία της υγείας
Το προσωπικό πεδίο εφαρμογής του κοινωνικού δικαιώματος
III. Το δημόσιο δίκαιο της υγείας
Ορισμός του δημοσίου δικαίου της υγείας
Το δημόσιο δίκαιο της υγείας ως κλάδος του δικαίου της κοινωνικής προστασίας
Η διάκριση του δικαίου της υγείας από το δίκαιο της κοινωνικής ασφαλίσεως και το δίκαιο της κοινωνικής πρόνοιας
ΥΠΕΡΚΡΑΤΙΚΕΣ ΠΗΓΕΣ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ ΤΗΣ ΥΓΕΙΑΣ
Ι. Το διεθνές δίκαιο
Διακρίσεις των διεθνών συμβάσεων που κατοχυρώνουν το δικαίωμα στην προστασία της υγείας
Σημαντικές διεθνείς συμβάσεις που εξειδικεύουν το δικαίωμα στην προστασία της υγείας
Σύγκριση της κατοχυρώσεως των δικαιωμάτων στην προστασία της υγείας, της κοινωνικής ασφαλίσεως και πρόνοιας σε διεθνές επίπεδο
II. Το ευρωπαϊκό δίκαιο
Οι διατάξεις για την εσωτερική αγορά
Τα άρθρα 3, παρ. 1, εδ. ο' και 152 της ΣΕΚ (άρθρο 169 ΣΛΕΕ)
Η προστασία της υγείας ως δικαίωμα του ανθρώπου
Η πολιτική της ΕΕ και οι δράσεις για την προστασία της υγείας
Η κατοχύρωση του δικαιώματος στην προστασία του περιβάλλοντος και των δικαιωμάτων του καταναλωτή
Σύγκριση της νομικής κατοχυρώσεως των δικαιωμάτων στην προστασία του περιβάλλοντος, του καταναλωτή και της υγείας
Κοινές αρχές των δικαιωμάτων στην προστασία της υγείας, του περιβάλλοντος και του καταναλωτή
Κοινές μέθοδοι που χρησιμοποιούνται στα δικαιώματα στην προστασία της υγείας, του περιβάλλοντος και του καταναλωτή
ΠΟΡΙΣΜΑΤΑ
Το δημόσιο δίκαιο της υγείας ως ιδιαίτερος κλάδος του δικαίου της κοινωνικής προστασίας
Οι αρχές του ευρωπαϊκού δικαίου παράγοντας συνοχής του δημοσίου δικαίου της υγείας
Β΄ ΜΕΡΟΣ: Η ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΤΗΣ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ ΥΓΕΙΑΣ
Η έννοια της δημόσιας υπηρεσίας προστασίας της υγείας
ΣΥΣΤΗΜΑΤΑ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΤΗΣ ΥΓΕΙΑΣ
Διακρίσεις
Ι. Χαρακτηριστικά
Τα πρότυπα Bismarck και Beveridge [...]
II. Κοινά προβλήματα και αρχές για την αντιμετώπισή τους
ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΥΓΕΙΑΣ
Ι. Κύρια χαρακτηριστικά και ιδιαιτερότητες του ελληνικού συστήματος
II. Η επίδραση των αρχών του ευρωπαϊκού δικαίου στο ΕΣΥ
ΠΟΡΙΣΜΑΤΑ
Ο έλεγχος των δαπανών περνάει μέσα από τη συμμετοχή των επαγγελματιών υγείας και των χρηστών στη λειτουργία του συστήματος υγείας
Ιδιότυπη μορφή ανταγωνισμού όσον αφορά στο μέτρο της υψηλής ποιότητας εξωνοσοκομειακών υπηρεσιών υγείας με βάση το ευρωπαϊκό δίκαιο
Η οργάνωση του ΕΣΥ δεν εστιάζεται στην παροχή υπηρεσιών υψηλής ποιότητας
Γ΄ ΜΕΡΟΣ: ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΤΟΥ ΧΡΗΣΤΗ ΤΗΣ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ ΥΓΕΙΑΣ
Καθιέρωση και διακρίσεις των δικαιωμάτων του χρήστη
ΜΕ ΒΑΣΗ ΤΙΣ ΑΡΧΕΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ ΤΗΣ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ
Αναβάθμιση της θέσεως του χρήστη των υπηρεσιών υγείας
Ι. Η πρόσβαση σε υπηρεσίες υγείας
II. Η πρόσβαση σε υψηλής ποιότητας υπηρεσίες υγείας
ΜΕ ΒΑΣΗ ΤΙΣ ΘΕΜΕΛΙΩΔΕΙΣ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΕΣ ΑΡΧΕΣ ΚΑΙ ΑΤΟΜΙΚΕΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΕΣ
Ο σεβασμός της αξίας και της αξιοπρέπειας του ανθρώπου
Ο σεβασμός της αυτονομίας του ανθρώπου
ΠΟΡΙΣΜΑΤΑ
Οι αρχές λειτουργίας των δημόσιων υπηρεσιών εξασφαλίζουν την πρόσβαση σε υψηλής ποιότητας υπηρεσίες υγείας
Η εξειδίκευση της αξίας και της αυτονομίας του ανθρώπου ασπίδα προστασίας απέναντι στους κινδύνους από την εξέλιξη της επιστήμης στην ιατρική
ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ
Το δημόσιο δίκαιο της υγείας εστιάζεται στην υψηλή ποιότητα των υπηρεσιών και στην υγειονομική δημόσια τάξη
Ο δημόσιος τομέας παροχής υπηρεσιών υγείας είναι ο κορμός του συστήματος υγείας
Η εμπέδωση της σχέσεως εμπιστοσύνης και συνεργασίας του επαγγελματία υγείας με τον χρήστη [...]

Λεπτομέρειες

ISBN13	9789602726082
Εκδότης	ΝΟΜΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ
Χρονολογία Έκδοσης	Ιανουάριος 2009
Αριθμός σελίδων	352
Διαστάσεις	24x17
Πρόλογος	ΚΙΤΤΑΣ ΧΡΗΣΤΟΣ
Κωδικός Πολιτείας	3040-0411
Θέμα	ΕΠΙΣΤΗΜΗ - ΙΑΤΡΙΚΗ - ΔΙΚΑΙΟ/ΔΙΚΑΙΟ - ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ

Το Δημοσιο Δικαιο Της Υγειας

 Θεμελιώδεις έννοιες - Οργάνωση των δημόσιων υπηρεσιών υγείας - Δικαιώματα του χρήστη των υπηρεσιών υγείας

Πρόλογος: Χ. Κίττας
Συγγραφέας: Π. Παπαρρηγοπούλου-Πεχλιβανίδη

Έκδοση 2009                                                                                                                                              Το παρόν έργο προσεγγίζει συστηματικά το δημόσιο δίκαιο της υγείας, έναν κλάδο του διοικητικού δικαίου που τα τελευταία χρόνια σημειώνει μεγάλη ανάπτυξη. Συγκεκριμένα, το οριοθετεί επιστημονικά ως έναν αυτόνομο κλάδο του δικαίου της κοινωνικής προστασίας και εξετάζει την οργάνωση και τη λειτουργία των δημόσιων υπηρεσιών υγείας, καθώς και τα δικαιώματα του χρήστη υπό το φως του ευρωπαϊκού δικαίου, περιλαμβάνοντας συγκριτικές αναφορές στα συστήματα του Ηνωμένου Βασιλείου και της Γαλλίας που έχουν αποτελέσει πηγή εμπνεύσεως του έλληνα νομοθέτη. Ειδικότερα, στο πρώτο μέρος οριοθετείται το δημόσιο δίκαιο της υγείας και εξετάζονται οι έννοιες της υγείας, το δικαίωμα προστασίας της στο Σύνταγμα και οι υπερκρατικές πηγές του δικαίου αυτού (διεθνές και ευρωπαϊκό δίκαιο). Στη συνέχεια παρουσιάζεται η οργάνωση της δημόσιας υπηρεσίας υγείας, με ειδικότερες αναφορές στα συστήματα προστασίας της υγείας και στο ελληνικό σύστημα υγείας. Στο τελευταίο μέρος εξετάζονται τα δικαιώματα του χρήστη της δημόσιας υπηρεσίας υγείας με βάση αφενός τις αρχές λειτουργίας της δημόσιας υπηρεσίας, αφετέρου τις θεμελιώδεις συνταγματικές αρχές και ατομικές ελευθερίες. Το έργο συμπληρώνεται με πλούσια βιβλιογραφία (ελληνική και ξενόγλωσση), παράθεση σχετικών πηγών και αλφαβητικό ευρετήριο. Αποτελεί ένα σημαντικό βοήθημα τόσο για τους ιατρούς και τους λειτουργούς της υγείας γενικότερα, όσο και για τους νομικούς που ασχολούνται με το δίκαιο της υγείας.                                                                                                                                                                             

Δίκαιο και Εθνικό Σύστημα Υγείας, Προσέγγιση από τον κ. Πατούλη.

Γ. Πατούλης. Τι σημαίνει δίκαιο Εθνικό Σύστημα Υγείας

23 Φεβρουαρίου 2013 | 7:46 μμ | Ειδήσεις, Επικαιρότητα, Πρώτο Θέμα

Στην Ελλάδα του 2013, κάθε 82 δευτερόλεπτα γεννιέται ένα ανασφάλιστο παιδί… Στην Ευρώπη του 2013, η Ελλάδα δε γνωρίζει πόσους ανασφάλιστους πολίτες έχει…
Η ανάληψη της ευθύνης από την πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Υγείας προς την περίθαλψη των ανασφάλιστων είναι πολύ σημαντικό βήμα. Είναι άξια συγχαρητηρίων η ευαισθησία που επέδειξε το Υπουργείο Υγείας για την έκδοση «εισιτήριου υγείας» στα νοσοκομεία, που θα προορίζεται για 200.000 ανασφάλιστους ασθενείς της χώρας σε δύο χρόνια. Όμως, το μοντέλο άσκησης πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας στα τριτοβάθμια νοσοκομεία και η δυνατότητα χειρουργικών επεμβάσεων και νοσηλείας παραμένουν μεγάλα ερωτήματα στην περίθαλψη των
ασφαλισμένων που δεν έχουν να την πληρώσουν. Τί θα γίνουν οι ασφαλισμένοι με τα εισιτήρια Υγείας χωρίς τη δυνατότητα νοσηλείας, επέμβασης ή φαρμακευτικής αγωγής;
Σήμερα, αναλαμβάνει το Υπουργείο Υγείας να πράξει αυτό που 1,5 χρόνο τώρα πράττουν σε όλη την Ελλάδα οι εθελοντές γιατροί του, υποκαθιστώντας το κράτος, απ΄το οποίο δεν άκουσαν ούτε ένα δημόσιο ευχαριστώ. Αλλά δεν πειράζει, γιατί άκουσαν χιλιάδες άλλα ευχαριστώ από τους χιλιάδες ανασφάλιστους ασθενείς που κατέφυγαν στα Κοινωνικά Ιατρεία όλης της χώρας. Χιλιάδες ανασφάλιστοι προστρέχουν καθημερινά στα Κοινωνικά Ιατρεία για να εξεταστούν και στα Κοινωνικά Φαρμακεία για να λάβουν τα φάρμακα τους, γιατί αν δεν υπήρχαν αυτά, δε
θα υπήρχε περίθαλψη γι αυτούς. Χιλιάδες πολίτες συνδράμουν, συμβάλλουν καθημερινά με φάρμακα και με εθελοντικές υπηρεσίες για τη στήριξη των ανασφάλιστων πολιτών. Χιλιάδες γιατροί εργάζονται εθελοντικά σε όλη την Ελλάδα για να περιθάλψουν δωρεάν τους φτωχούς, τους αναξιοπαθούντες, τους ανασφάλιστους, τους άστεγους, γιατί αν δεν υπήρχαν αυτοί οι γιατροί, δε θα ζούσαν αυτοί οι ασθενείς.
Οι οριζόντιες διαδικασίες περικοπών, η καθολική συμμετοχή των ασφαλισμένων στο 25% της φαρμακευτικής δαπάνης, η ολοένα και μεγαλύτερη συμμετοχή στις εξετάσεις και στα νοσήλια, καθώς και το λειτουργικό πλαίσιο του ΕΟΠΥΥ οδηγούν σε αδιέξοδο χιλιάδες ασφαλισμένους που δεν έχουν πια να πληρώσουν για να βρουν την υγειά τους. Με τον τρόπο αυτό δημιουργούντα ολοένα και περισσότεροι ασφαλισμένοι που δε μπορούν να πληρώσουν τη θεραπεία τους, οι οποίοι, όταν πια φτάσουν στο σημείο, να μη μπορούν να πληρώσουν ούτε την ασφάλισή τους,
ούτε τους φόρους τους, γίνονται ανασφάλιστοι. Και ο άνεργος, ο εξαθλιωμένος, ο περιθωριοποιημένος πολίτης που έχει χάσει και την τελευταία δύναμή του, την Υγεία του, έχει πια να περιμένει μόνο το θάνατο: πρώτα τον ψυχικό και μετά το σωματικό. Η οικονομική κρίση του στέρησε τη δημιουργία, η ανθρωπιστική κρίση του στέρησε την υγεία και σήμερα η ανθρωποκτονική κρίση του στερεί την ελευθερία και την ευτυχία.
Στο βάθος αυτής της οικονομικής κρίσης που οι έχοντες ευθύνη για την Υγεία ψάχνουν λύσεις, ενώ οι εθελοντές του συστήματος Υγείας βρίσκουν λύσεις, θα ήταν σημαντικό το ευχαριστώ ως ο ελάχιστος φόρος τιμής από τους πρώτους στους δεύτερους σε ένα κοινωνικό κράτος που έχει να επιδείξει ΑΞΙΟΥΣ και να αναδείξει ΑΞΙΕΣ.
Παράλληλα, το Υπουργείο Υγείας θα έπρεπε να ενδυναμώνει τις δράσεις της Τοπικής Αυτοδιοίκησης και των Επιστημονικών Φορέων στην Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας και όχι να τις αγνοεί. Εξασφαλίζοντας αυτό το βήμα στους Δήμους και στους Επιστημονικούς Φορείς, θα μπορούσε να επικεντρωθεί στην ανάληψη της μεγάλης ευθύνης κάλυψης της δευτεροβάθμιας και τριτοβάθμιας περίθαλψης των ανασφάλιστων πολιτών και στον επαναπροσδιορισμό των οριζόντιων διαδικασιών συμμετοχής στη φαρμακευτική και υγειονομική δαπάνη των ασφαλισμένων
πολιτών.
Είναι πολική και κοινωνική επιταγή της σημερινής Ελλάδας να υπάρξει ένας Εθνικός Σχεδιασμός για την Υγεία που θα επιτρέπει σε ασφαλισμένους και ανασφάλιστους την ισότιμη προσβασιμότητα στην περίθαλψη, ώστε ο «έχων» να μπορεί να πληρώνει και ο «μη έχων» να μπορεί να ζει.
Είναι λοιπόν σημαντικό να υπάρξει σήμερα, όχι αύριο, σήμερα:
• μια Εθνική Στρατηγική Αναδιάρθρωσης του Συστήματος Υγείας που θα προσδιορίζει ξεκάθαρα το πλαίσιο άσκησης της περίθαλψης, και θα διαχωρίζει την πρωτοβάθμια, τη δευτεροβάθμια και την τριτοβάθμια περίθαλψη, καθώς και τις υπηρεσίες στα κέντρα αποκατάστασης και στην κατ οίκον νοσηλεία.
• μια Εθνική Στρατηγική Πρόληψης και Διατήρησης Υγιών Πολιτών, με την κεντρική αξιοποίηση όλων των Δομών Υγείας στους ΟΤΑ και στους επιστημονικούς φορείς της χώρας, μέσα από την άσκηση της Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας και Προληπτικής Ιατρικής.
• μια Εθνική Στρατηγική Κοινωνικής Ευθύνης που θα προσδιορίζει τη συμμετοχή του ασφαλισμένου στο φάρμακο και στις εργαστηριακές εξετάσεις, βάσει εισοδήματος και θα επιτρέπει σε όλους τους πολίτες να έχουν τη δυνατότητα ελεύθερης πρόσβασης σε ποιοτικές υπηρεσίες υγείας και φάρμακα, ανεξάρτητα από την οικονομική τους κατάσταση
• μια Στρατηγική Αξιοποίησης του Εξειδικευμένου Ιατρικού Δυναμικού της χώρας με τέτοιο τρόπο, ώστε να μπορεί να καλύψει τις υγειονομικές ανάγκες των πολιτών, από τον ορεινό όγκο της Ελλάδας ως το κάθε άγονο νησί ως, ισότιμα, όπως ορίζει το Σύνταγμα και το Ελληνικό Δημοκρατικό Πολίτευμα.
• μια Στρατηγική που θα εγκαθιδρύει την ισότιμη αντιμετώπιση όλων των αρρώστων σε κάθε βαθμίδα περίθαλψης ως την υπέρτατη ένδειξη σεβασμού προς κάθε ανθρώπινη ζωή: αυτό το συνταγματικό δικαίωμα της ισότιμης προσβασιμότητας στο Σύστημα Υγείας, που εφαρμόζεται σε όλη την Ευρώπη και καθορίζει τη βάση της ελευθερίας και της δικαιοσύνης σε κάθε Δημοκρατικό Πολίτευμα

1