Γαλλία: Η Επιτροπή Βιοηθικής κατά της νομιμοποίησης της παρένθετηςμητρότητας

Τους τελευταίους μήνες στη Γαλλία συζητείται η αναθεώρηση του νόμου για τη Βιοηθική που περιλαμβάνει πληθώρα ζητημάτων όπως η υποβοηθούμενη αναπαραγωγή, ο προγεννητικός έλεγχος, οι γενετικές εξετάσεις, η έρευνα στο έμβρυο και η δωρεά οργάνων. Στο γενικότερο αυτό πλαίσιο, η Εθνική Συμβουλευτική Επιτροπή Ηθικής της Γαλλίας (Comite Consultatif National d' Ethique, CCNE) εξέτασε το ζήτημα της νομιμοποίησης της παρένθετης μητρότητας, δηλαδή της κυοφορίας ενός εμβρύου από μια γυναίκα για λογαριασμό μιας άλλης που δεν μπορεί να κυοφορήσει.

Η αντιμετώπιση της παρένθετης μητρότητας διαφέρει σημαντικά διεθνώς. Σε κάποιες χώρες, όπως η Ελλάδα, η Μ. Βρετανία, ο Καναδάς, η Ινδία και κάποιες πολιτείες των ΗΠΑ, η νομοθεσία επιτρέπει την παρένθετη μητρότητα, υπό προϋποθέσεις, σε άλλες, όπως η Ολλανδία, το Βέλγιο και η Δανία, η πρακτική αυτή είναι ανεκτή, ενώ αλλού, Γαλλία, Ιταλία, Γερμανία κ.α., απαγορεύεται ρητώς από τη νομοθεσία. Ιδιαιτέρως στη Γαλλία, τον τελευταίο καιρό συζητείται η πιθανότητα αλλαγής της νομοθεσίας. Η ανάπτυξη του αναπαραγωγικού τουρισμού δίνει τη δυνατότητα σε Γαλλίδες που δεν μπορούν να τεκνοποιήσουν, να ταξιδέψουν σε χώρες όπου η παρένθετη μητρότητα επιτρέπεται, ώστε να αποκτήσουν παιδί, γενετικά δικό τους. Έτσι, έχουν υπάρξει περιπτώσεις στις οποίες ζευγάρια επέστρεψαν στη Γαλλία με παιδιά που απέκτησαν με τη βοήθεια παρένθετης μητέρας στο εξωτερικό όμως τα παιδιά αυτά δεν μπορούσαν να αναγνωριστούν ως βιολογικά τους παιδιά.

Η Γαλλική Επιτροπή εξέτασε τα επιχειρήματα υπέρ και κατά της νομιμοποίησης της παρένθετης μητρότητας. Τα επιχειρήματα κατά της νομιμοποίησης, και υπέρ της διατήρησης της παρούσας Γαλλικής νομοθεσίας, βασίζονται στη διατάραξη της σύνδεσης που δημιουργείται μεταξύ μητέρας-εμβρύου κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, στους αυξημένους ιατρικούς κίνδυνους για την παρένθετη μητέρα κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, στον κίνδυνο εμπορευματοποίησης του εμβρύου και εργαλειοποίησης της παρένθετης μητέρας και στις σημαντικές αλλαγές που επιφέρονται στο παραδοσιακό οικογενειακό οικοδόμημα.

Τα επιχειρήματα υπέρ της νομιμοποίησης της παρένθετης μητρότητας υποστηρίζουν ότι η απαγόρευση δημιουργεί διακρίσεις, καθώς περιορίζει τη δυνατότητα χρήσης της παρένθετης μητρότητας στα ζευγάρια με οικονομική δυνατότητα να καταφύγουν στο εξωτερικό. Αντίθετα, θεωρούν ότι η νομιμοποίηση θα αποτρέψει παράνομες πρακτικές, που μπορεί να πραγματοποιούνται εντός της χώρας, αλλά και την προσφυγή Γάλλων πολιτών σε χώρες όπου η πρακτική εφαρμογή της παρένθετης μητρότητας, λόγω της νομοθεσίας που ισχύει αλλά και των κοινωνικών συνθηκών, οδηγεί στην εκμετάλλευση των παρένθετων μητέρων, κάτι που η Γαλλική νομοθεσία έχει ως στόχο να αποτρέψει. Επίσης, σύμφωνα με την επιχειρηματολογία υπέρ της παρένθετης μητρότητας, η απαγόρευσή της περιορίζει την δυνατότητα της ελευθερίας επιλογής όλων των εμπλεκομένων.

Η πλειοψηφία των μελών της CCNE κατέληξε ότι τα επιχειρήματα κατά της νομιμοποίησης της παρένθετης μητρότητας υπερτερούν αυτών υπέρ αυτής, ακόμα και στην περίπτωση που θα θεσπίζονταν αυστηροί ρυθμιστικοί όροι. Έξι μέλη μειοψήφησαν και κατέθεσαν τη δική τους άποψη υπέρ της νομιμοποίησης, κάτω από πολύ αυστηρούς όρους που θα εξασφαλίζουν τα αλτρουιστικά κίνητρα της παρένθετης μητέρας και τα δικαιώματα και την αξιοπρέπεια όλων των εμπλεκομένων.

A.X.

Πηγές: Comite Consultatif National d' Ethique, Le Monde, Genethique  

ΗΠΑ: Το σάλιο μπορεί να προσδιορίσει την ηλικία ενός ατόμου

Ένα δείγμα σάλιου μπορεί να προσδιορίσει την ηλικία ενός ατόμου, σύμφωνα με έρευνα που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό PLoS One. Η τεχνική βασίζεται σε μία φυσική διαδικασία που ονομάζεται μεθυλίωση, μία χημική τροποποίηση ενός εκ των τεσσάρων δομικών στοιχείων που αποτελούν το DNA. Τα πρότυπα μεθυλίωσης αλλάζουν με την ηλικία, τροποποιώντας το DNA και συμβάλλοντας σε ασθένειες που συσχετίζονται με την ηλικία. Σύμφωνα με τους επιστήμονες του UCLA, η προσέγγιση αυτή παρέχει μια απάντηση στη διαρκή αναζήτηση για αξιόπιστους δείκτες γήρανσης. Οι ερευνητές μελέτησαν το DNA του σάλιου 34 ζευγαριών μονοζυγωτικών διδύμων αρρένων, ηλικίας 21 έως 55 ετών. Εντοπίστηκαν 88 περιοχές στο DNA που συσχέτιζαν έντονα τη μεθυλίωση με την ηλικία. Στη συνέχεια, τα ευρήματα ξαναδοκιμάστηκαν σε ένα γενικό δείγμα 60 ανδρών και γυναικών, ηλικίας 18 έως 70 ετών. Η ομάδα δημιούργησε ένα προγνωστικό μοντέλο με χρήση δύο εκ των τριών γονιδίων με τον ισχυρότερο συσχετισμό ηλικίας-μεθυλίωσης, και έτσι ήταν σε θέση να προβλέψει σωστά την ηλικία των ατόμων με απόκλιση πέντε ετών. Η μέθοδος αυτή θα μπορούσε να βοηθήσει σε εγκληματολογικές έρευνες και στην ανάπτυξη της εξατομικευμένης ιατρικής. Οι επιστήμονες θα μπορούσαν να καθορίσουν την "βιο-ηλικία" ενός ατόμου, δηλαδή τη βιολογική ηλικία σε σχέση με τη χρονολογική ηλικία ενός ατόμου. Σε μειοψηφία του πληθυσμού, η μεθυλίωση δεν συσχετίζεται με την χρονολογική ηλικία. Ως εκ τούτου, χρησιμοποιώντας το τεστ σάλιου για να εκτιμηθεί η "βιο-ηλικία" αυτών των ατόμων, οι κλινικοί γιατροί μπορούν να αξιολογήσουν τον κίνδυνο που έχουν για ασθένειες σχετιζόμενες με την ηλικία. Επί του παρόντος, η ομάδα του UCLA εξετάζει αν οι άνθρωποι με χαμηλότερη "βιο-ηλικία" ζουν περισσότερο και υποφέρουν από λιγότερες νόσους ή αν μια υψηλότερη "βιο-ηλικία" συνδέεται με μεγαλύτερο ποσοστό εμφάνισης νόσων, καθώς και πρόωρο θάνατο.

Τζουλιάννα Φωτοπούλου

Freelance Science Writer

Η.Π.Α.: Ποια είναι τα δικαιώματα του δότη DNA;

Στην έρευνα για τη Γενετική το DNA των συμμετέχoντων αποθηκεύεται συνήθως σε τράπεζες γενετικού υλικού ή τα γενετικά τους δεδομένα αποθηκεύονται σε βάσεις δεδομένων. Με τον τρόπο αυτό το γενετικό υλικό και τα γενετικά δεδομένα μπορούν να χρησιμοποιηθούν από τους επιστήμονες για διαφορετικές μελέτες. Τι συμβαίνει όμως στην περίπτωση που μια επόμενη έρευνα εντοπίσει κάτι το οποίο είναι σημαντικό για το δότη, όπως ένα αλληλόμορφο που προκαλεί οικογενή υπερχοληστερολαιμία ,μια θεραπεύσιμη γενετική ασθένεια που προκαλεί αρτηριοσκλήρυνση ή κάποιο άλλο παρόμοιο αλληλόμορφο; Οι ερευνητές που διενεργούν τις έρευνες αυτές και οι τράπεζες γενετικού υλικού έχουν καθήκον να μοιραστούν τα αποτελέσματα αυτά;

Η γνώμη των ερευνητών για τα "τυχαία ευρήματα" διίσταται. Σύμφωνα με τη συμβατική ερευνητική ηθική, οι συμμετέχοντες δεν πρέπει να ενημερώνονται για τα αποτελέσματα της έρευνας ώστε να μην προσδοκούν να επωφεληθούν από αυτήν. Επιπλέον, η ενημέρωση για τα αποτελέσματα είναι μια πρόκληση διότι πολλές μελέτες συλλέγουν πληροφορίες από δείγματα που έγιναν δωρεά. Από την άλλη, όλο και περισσότεροι γενετιστές θεωρούν ότι οι συμμετέχοντες έχουν το δικαίωμα να γνωρίζουν κάθε αποτέλεσμα που αφορά στο γενετικό τους υλικό.

Σύμφωνα με μια πρόσφατη δημοσίευση, μια ομάδα εργασίας που χρηματοδοτείται από το Εθνικό Σύστημα Υγείας των Η.Π.Α. ενημερώνει τους συμμετέχοντες αν βρεθεί κάτι σημαντικό στο γενετικό τους υλικό. Υποστηρίζουν ότι οι τράπεζες γενετικού υλικού φέρουν σημαντική ευθύνη για το πώς θα διαχειριστούν "τυχαία ευρήματα" - αυτά τα ιατρικά αποτελέσματα που δίνουν σημαντικές πληροφορίες για το γενετικό υλικό του δότη.

Ο James Evans, συντάκτης του Genetics in Medicine, αναφέρει ότι στο παρελθόν, η εύρεση των ιατρικώς σημαντικών και τυχαίων αποτελεσμάτων ήταν η εξαίρεση στις γενετικές έρευνες, αλλά "όταν πραγματοποιείς αποκωδικοποίηση ολόκληρου του γονιδιώματος, πολύ συχνά θα έχεις αποτελέσματα που θα είναι ιατρικώς σημαντικά" και τονίζει την ανάγκη για θέσπιση νόμων για την αναφορά των αποτελεσμάτων στους συμμετέχοντες.

Προς το παρόν λιγότερες από τις μισές τράπεζες γενετικού υλικού των Η.Π.Α. αναφέρουν τα αποτελέσματα στους συμμετέχοντες. Ομάδα εργασίας, που δημοσίευσε σχετικές μελέτες, με συντονίστρια την Susan Wolf του τμήματος Νομικής στο Πανεπιστήμιο της Μινεσότα, καλεί τις τράπεζες γενετικού υλικού να αναλάβουν ηγετικό ρόλο στην αλλαγή αυτού του ηθικού ζητήματος. Προτείνει κάθε βιοτράπεζα να δημιουργήσει μια επιτροπή επίβλεψης της αναφοράς των αποτελεσμάτων και να συσταθεί ένα κεντρικό σώμα που θα επιβλέπει τη συνοχή μεταξύ των ερευνητικών συστημάτων των τραπεζών γενετικού υλικού. Παρόλα αυτά κάποιοι ερευνητές προειδοποιούν ότι το να βρεθούν ξανά οι συμμετέχοντες για να ενημερωθούν για "τυχαία ευρήματα", μπορεί να αποδειχθεί δαπανηρό, με ηθικές και νομικές δυσκολίες. Η Susan Wolf όμως αντιτάσσεται, υποστηρίζοντας ότι κάποιες τράπεζες γενετικού υλικού αναφέρουν ήδη τα αποτελέσματα οπότε η μέθοδος αυτή δε χρειάζεται να είναι απαγορευτικά δαπανηρή ή δύσκολη.

Πηγή: Nature News

ΟΗΕ: Διεθνή απαγόρευση του ακρωτηριασμού γυναικείων γεννητικών οργάνων ζητά η Γενική Συνέλευση

Κατά του ακρωτηριασμού των γυναικείων γεννητικών οργάνων τάχθηκε η Επιτροπή Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων της Γενικής Συνέλευσης των Ηνωμένων Εθνών. Στην απόφαση αυτή κατέληξε θορυβημένη από την ραγδαία αύξηση του αριθμού των γυναικών που πλήττονται από την πρακτική αυτή, ο οποίος αγγίζει τα 140 εκατομμύρια παγκοσμίως. Στο κείμενο της απόφασης, η Επιτροπή αναγνωρίζει το μέγεθος και τις συνέπειες του φαινομένου, καταδικάζει τις στερεότυπες νοοτροπίες που οδηγούν σε αυτό και καλεί τα κράτη να υιοθετήσουν εθνικά σχέδια δράσης και να θεσπίσουν νομοθεσία για την πρόληψη και την καταπολέμηση του. Ας σημειωθεί ότι παρά τον παράνομο χαρακτήρα του ακρωτηριασμού των γυναικείων γεννητικών οργάνων σε πολλές χώρες του κόσμου, η πρακτική αυτή καταδικάζεται για πρώτη φορά σε τόσο υψηλό επίπεδο.

Πηγή: General Assembly of the United Nations 1 & 2

Γερμανία: Απόφαση που ποινικοποιεί την περιτομή διχάζει νομικούς καιπιστούς

Πολιτειακό Δικαστήριο της Κολωνίας έκρινε ότι η περιτομή -σημαντική τελετή και ιερό καθήκον στη θρησκευτική ζωή Εβραίων και Μουσουλμάνων- συνιστά σωματική βλάβη και είναι αντίθετη με το γερμανικό νόμο, ξεσηκώνοντας θύελλα αντιδράσεων. Στην υπόθεση που βρέθηκε ενώπιον τους, οι δικαστές αθώωσαν το γιατρό, με την αιτιολογία όμως ότι δε μπορούσε να γνωρίζει ότι δρούσε παράνομα, μιας και το νομικό πλαίσιο που αφορά τη συγκεκριμένη πράξη δεν είναι ξεκάθαρο.

Η θρησκευτική ελευθερία, αν και προστατεύεται από το γερμανικό Σύνταγμα, κατισχύει άλλων κατοχυρωμένων δικαιωμάτων, όπως σ'αυτήν την περίπτωση το δικαίωμα στη σωματική ακεραιότητα, σε περίπτωση σύγκρουσης. Σε αντίθεση με τους ενήλικες που μπορούν να συναινέσουν, το ζήτημα που προκύπτει για τα παιδιά είναι κατά πόσο οι θρησκευτικές πεποιθήσεις και η γονική συναίνεση μπορούν να νομιμοποιήσουν μια τέτοια πράξη.

Ο Holm Putzke του Πανεπιστημίου του Passau, που ασχολείται με το θέμα από το 2008, απαντά αρνητικά στο παραπάνω ερώτημα και θεωρεί πως οι θρησκευτικές παραδόσεις πρέπει να προσαρμόζονται στα ισχύοντα συστήματα δικαίου. Διαφωνεί με την άποψη ότι  το συμφέρον του παιδιού για ένταξη σε μια θρησκευτική κοινότητα μπορεί να δικαιολογήσει την περιτομή και προκρίνει ως λύση την αναβολή της τελετής σε μία μεταγενέστερη ηλικία, οπότε ο ενδιαφερόμενος θα μπορεί να αποφασίσει μόνος του.

Εκ διαμέτρου αντίθετη είναι η άποψη του καθηγητή στο Πανεπιστήμιο του M?nster, Bijan Fateh-Moghadam, ο οποίος πιστεύει πως η γονική συναίνεση επαρκεί στην περίπτωση της περιτομής, που είναι μια σχετικά απλή διαδικασία με λίγους κινδύνους και γνωστά οφέλη για την υγεία. Υποστηρίζει πως ένας νόμος για τη περιτομή θα περιέπλεκε την κατάσταση. Στο ίδιο πλαίσιο και ο καθηγητής νομικής Martin B?se πιστεύει πως ένας νόμος που δημιουργεί εξαιρέσεις θα είχε απρόβλεπτα αποτελέσματα, δεδομένου ότι στη Γερμανία η κλειτοριδεκτομή για θρησκευτικούς λόγους απαγορεύεται ρητά ως βαριά σωματική βλάβη.

Ειδικό νομικό πλαίσιο για την περιτομή είναι θεωρητικά δυνατό να θεσπιστεί, αλλά η χρησιμότητα ή αποτελεσματικότητά του είναι αμφίβολη, αφού ίσως κάτι τέτοιο να ανάγκαζε τους γονείς να ταξιδεύουν στο εξωτερικό, δημιουργώντας έναν "τουρισμό περιτομής".

Το θέμα ενδεχομένως να φτάσει μέχρι το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο. Δεδομένου όμως ότι η απόφαση του Δικαστηρίου της Κολωνίας δε θα αποτρέψει τους Εβραίους ή Μουσουλμάνους γονείς να ασκήσουν τα θρησκευτικά τους καθήκοντα και η ανάγκη για μια λύση έχει πιο επιτακτικό χαρακτήρα, μένει να δούμε τη συνέχεια του νομικού διαλόγου και το αν θα δοθεί απάντηση για το ζήτημα από τα ανώτατα ομοσπονδιακά Δικαστήρια της Γερμανίας.

Πηγή: Deutsche Welle

Η.Π.Α.: Επιτυχής έρευνα εξωσωματικής γονιμοποίησης με γενετικό υλικό τριών ατόμων

Αμερικανοί επιστήμονες υποστηρίζουν ότι έρευνες σε ανθρώπους και ζώα μιας αμφιλεγόμενης νέας θεραπείας εξωσωματικής γονιμοποίησης έχει δώσει ελπιδοφόρα αποτελέσματα. Τα αποτελέσματα που δημοσιεύθηκαν στο περιοδικό Nature δείχνουν ότι μπορούν να δημιουργηθούν υγιή στην όψη έμβρυα από ένα μείγμα γενετικού υλικού από τρεις ενήλικες δότες. Τα ανθρώπινα έμβρυα που αναπτύχθηκαν στο εργαστήριο είχαν φυσιολογική όψη, ενώ πίθηκοι που έχουν γεννηθεί με την ίδια τεχνική είναι τώρα τριών ετών και καλά στην υγεία τους.

Η τεχνική έχει σχεδιαστεί για να αποτραπεί η μεταβίβαση εκφυλιστικών και θανατηφόρων "μιτοχονδριακών" ασθενειών, ασθένειες που επηρεάζουν περίπου 1 στις 4.000 γεννήσεις, οι οποίες κληρονομούνται μόνο από τη μητέρα στο παιδί και μπορούν να προκαλέσουν μυϊκή αδυναμία, τύφλωση και καρδιακή ανεπάρκεια.

Οι επιστήμονες πιστεύουν ότι, με τη χρήση δύο ωαρίων από διαφορετικές δότριες, αυτά τα λάθη στο DNA θα μπορούσαν να εξαλειφθούν. Η θεραπεία εξωσωματικής γονιμοποίησης με τρία άτομα χρησιμοποιεί πυρηνικές γενετικές πληροφορίες από τον πατέρα και τη μητέρα, ως συνήθως, αλλά χρησιμοποιείται το ωάριο δότριας που περιέχει υγιή μιτοχόνδρια. Τα μιτοχόνδρια περιέχουν μόνο ένα μικρό κλάσμα του γενετικού υλικού μας. Το μεγαλύτερο μέρος που περιέχει και τις περισσότερες πληροφορίες βρίσκεται μέσα στον πυρήνα.

Οι επιστήμονες έχουν μελετήσει δύο τρόπους για τη δημιουργία εμβρύων με γενετικό υλικό τριών προσώπων. Ο πρώτος τρόπος είναι να τοποθετηθεί ο πυρήνας από το ωάριο της μητέρας σε ένα άλλο ωάριο δότριας το οποίο περιέχει υγιή μιτοχόνδρια και από το οποίο έχει αφαιρεθεί προηγουμένως ο πυρήνας. Αυτό το νέο ωάριο μπορεί στη συνέχεια να γονιμοποιηθεί με το σπέρμα του πατέρα. Ο δεύτερος τρόπος είναι να γίνει πρώτα η γονιμοποίηση και στη συνέχεια να γίνει η μεταφορά του πυρήνα σε άλλο ωάριο. Οι επιστήμονες σε αυτήν την έρευνα εξέτασαν τον πρώτο τρόπο.

Αν και η τεχνική φαίνεται να λειτουργεί στο εργαστήριο, δεν είναι ακόμα σαφές εάν αυτό θα μπορούσε να οδηγήσει σε ένα υγιές μωρό. Πριν αυτή η μέθοδος να μπορέσει να χρησιμοποιηθεί σε ανθρώπους θα πρέπει να πάρει άδεια από την Αρχή Ανθρώπινης Γονιμοποίησης και Εμβρυολογίας (HFEA), η οποία προς το παρόν υποστηρίζει ότι υπάρχει ακόμα αρκετός δρόμος να διανυθεί μέχρι να γίνει χρήση σε ανθρώπους.

Πηγή: Nature & BBC News

Κίνα: Δημιουργία εμβρύων από βλαστοκύτταρα

Μία ρηξικέλευθη μέθοδο γονιμοποίησης που θα ανατρέψει τα πάγια δεδομένα στην αναπαραγωγή υπόσχεται πως θα παρουσιάσει η Διεθνής Διάσκεψη για την Διατήρηση της Γονιμότητας Ασθενών με Καρκίνο. Το συνέδριο, που θα λάβει χώρα στις αρχές του 2013 στο Hong Kong, θα διδάξει, σύμφωνα με τους διοργανωτές του, την δημιουργία σπέρματος και ωαρίων από δερματικά κύτταρα χρησιμοποιώντας τις νέες τεχνικές καλλιέργειας κυττάρων IPS και διαφοροποίησης γαμετών που πρόσφατα τελειοποιήθηκαν.

Ομιλητής-κλειδί θα είναι ο Katsuhiko Hayashi από το Πανεπιστήμιο του Kyoto της Ιαπωνίας ο οποίος νωρίτερα αυτό τον χρόνο, πειραματιζόμενος σε ποντικούς, κατόρθωσε να δημιουργήσει υγιή νεογνά από πολυδύναμα βλαστικά κύτταρα (iPSCs). Ο Hayashi και οι συνεργάτες του διαπίστωσαν ότι μπορούν να δημιουργήσουν αρχέγονα γενετικά κύτταρα (PGCs), που αποτελούν την πρώιμη μορφή των αναπαραγωγικών κυττάρων, είτε χρησιμοποιώντας εμβρυϊκά βλαστοκύτταρα είτε μετατρέποντας σωματικά κύτταρα σε βλαστοκύτταρα. "Η επιτυχία του πειράματος υποδηλώνει την ομοιότητα των κυττάρων που δημιουργήσαμε με τα αρχέγονα γενετικά κύτταρα που υπάρχουν στο σώμα μας, αλλά είναι δύσκολο να μελετηθούν λόγω της σπανιότητας τους. Είμαστε σε θέση τώρα να μελετήσουμε τους παράγοντες που επηρεάζουν την ανάπτυξη τους, οι οποίοι αναμένουμε να είναι ίδιοι και στους ανθρώπους", τονίζει ο Hayashi.

Προφανώς, η εφαρμογή της τεχνικής αυτής προσκρούει σε πολυάριθμα νομικά και ηθικά εμπόδια. Η καταγωγή των εμβρύων που θα προκύψουν από την μέθοδο θα αποτελεί ένα αίνιγμα, καθώς το ωάριο και το σπερματοζωάριο που θα χρησιμοποιηθούν θεωρητικά μπορούν να προέρχονται από ένα και το αυτό άτομο ανατρέποντας τα μέχρι σήμερα αυτονόητα δεδομένα στην αναπαραγωγή. Από την άλλη, η πολλά υποσχόμενη αυτή μέθοδος δίνει ελπίδα για λύση σε δύσκολα προβλήματα υπογονιμότητας.

Πηγή: BioEdge & New Scientist

Η.Π.Α.: Ηθικοί προβληματισμοί για τα ‘φτηνότερα’ έμβρυα

Ο Δρ. Ernest Zeringue, ειδικός σε θέματα υπογονιμότητας στην Καλιφόρνια, έχει βρει έναν τρόπο για να ξεπεραστεί ένα από τα πιο συχνά εμπόδια στη διαδικασία εξωσωματικής γονιμοποίησης: το υψηλό οικονομικό κόστος. Η ασφαλιστική κάλυψη είναι συνήθως περιορισμένη στις περιπτώσεις εξωσωματικής γονιμοποίησης και η κλινική του χρεώνει περίπου τα μισά χρήματα σε σχέση με άλλες, με την επιλογή επιστροφής των χρημάτων στην περίπτωση που δεν θα επιτευχθεί κύηση. Ο λόγος για τον οποίο μπορεί ο Δρ Zeringue να μειώσει τόσο σημαντικά το κόστος είναι γιατί δημιουργεί μία ενιαία "παρτίδα" εμβρύων από έναν δότη σπερματοζωαρίων και μία δότρια ωαρίων και τα χρησιμοποιεί σε πολλά ζευγάρια ασθενών. Με αυτόν τον τρόπο μειώνονται τα έξοδα ελέγχου όλων των ζευγαριών και τα έξοδα για μεγάλο αριθμό δοτών. Οι ασθενείς στην κλινική του Δρ Zeringue πρέπει να συμβιβαστούν με το γεγονός ότι δεν θα έχουν γενετική σχέση με τα παιδιά τους και να αποδεχθούν ότι είναι πιθανό να έχουν βιολογικά αδέλφια γεννημένα από άλλους γονείς.

Όπως ήταν αναμενόμενο, η πρακτική προκάλεσε αντιδράσεις με πολλούς να πιστεύουν ότι ισοδυναμεί με την εμπορευματοποίηση των παιδιών. Το επιχειρηματικό μοντέλο της κλινικής και τα ηθικά ερωτήματα που θέτει θα συζητηθούν τον Ιανουάριο από την επιτροπή δεοντολογίας της Αμερικανικής Εταιρείας Αναπαραγωγικής Ιατρικής.

Πηγή: Bioedge

Αυστραλία: Μεταμόσχευση ωοθηκικού ιστού για διατήρηση της γονιμότητας

Η μεταμόσχευση ωοθηκικού ιστού θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί όπως και η κατάψυξη ωαρίων για να διατηρηθεί η γονιμότητα των γυναικών που διανύουν την τέταρτη και πέμπτη δεκαετία της ζωής τους. Ωστόσο, ειδικοί στην εξωσωματική γονιμοποίηση υποστηρίζουν ότι αυτή η λύση θα προσφέρεται μόνο στις γυναίκες των οποίων η γονιμότητα απειλείται από ασθένειες όπως ο καρκίνος.

Πρόσφατα μια κλινική εξωσωματικής γονιμοποίησης στη Μελβούρνη της Αυστραλίας ανακοίνωσε ότι είχε προβεί στη συγκεκριμένη διαδικασία σε μία 43χρονη γυναίκα. Το 2005 πριν αρχίσει θεραπεία για τον καρκίνο του μαστού από τον οποίο έπασχε, είχε ληφθεί ωοθηκικός ιστός και στη συνέχεια επανεμφυτεύτηκε επιτρέποντας τη γυναίκα να έχει πάλι φυσική ωορρηξία. Τώρα η γυναίκα είναι έξι εβδομάδων έγκυος, και είναι η 20η περίπτωση στον κόσμο και η πρώτη στην Αυστραλία όπου επιτεύχθηκε εγκυμοσύνη μέσω αυτής της πρωτοποριακής τεχνικής.

Ενώ η διαδικασία σημαίνει ότι η εμμηνόπαυση μπορεί να καθυστερήσει ή ακόμα και να αντιστραφεί, ειδικοί πάνω σε θέματα γονιμότητας έχουν δηλώσει ότι η ψύξη ωοθηκικού ιστού είναι ακόμη σε πολύ πειραματικό στάδιο ώστε να προσφερθεί σε γυναίκες νεότερης ηλικίας οι οποίες δεν είναι έτοιμες να μείνουν έγκυες αλλά θα ήθελαν να έχουν ανοικτή αυτή την επιλογή στο μέλλον. Αν και η τεχνική καθυστερεί την εμμηνόπαυση δεν σημαίνει ότι την αναβάλλει  επ' αόριστον. Η διαδικασία κατάψυξης θα μπορούσε επίσης να βλάψει την ποιότητα των ωαρίων, αλλά η τεχνολογία βελτιώνεται συνεχώς. Ωστόσο, η συγκεκριμένη τεχνική, η οποία εφαρμόστηκε για πρώτη φορά στο Ισραήλ, προσφέρει ελπίδα σε χιλιάδες γυναίκες με ενδομητρίωση και άλλες γυναίκες που κινδυνεύουν από πρόωρη εμμηνόπαυση.

Πηγή: The Sydney Morning Herald

Η.Π.Α.: Εφαρμογή κινητού τηλεφώνου βοηθά προσπάθειες μαζικού εμβολιασμού

Το φθινόπωρο του 2011, ο Γενικός Διευθυντής Τεχνολογίας του Υπουργείου Υγείας και Ανθρωπίνων Υπηρεσιών δήλωσε ότι προγραμματιστές και εργαζόμενοι στον τομέα της δημόσιας υγείας πρέπει να συνεργαστούν για τη δημιουργία εφαρμογών κινητού τηλεφώνου που θα βοηθήσουν στην εντόπιση, παρακολούθηση, μέτρηση και πρόοδο θεμάτων δημόσιας υγείας. Η εταιρία Countermind Mobile Intelligence και η Υπηρεσία Δημόσιας Υγείας του Ντένβερ είχαν είδη αναπτύξει μία τέτοια εφαρμογή.

Συνεργάζονταν για να αναπτύξουν μια εφαρμογή για να χρησιμοποιηθεί σε μαζικές εκστρατείες εμβολιασμού. Για πρώτη φορά δοκιμάστηκε κατά τη διάρκεια μιας εκστρατείας εμβολιασμού μηνιγγιτιδόκοκκου στο Colorado State University το 2010 και τον επόμενο χρόνο σε πέντε κλινικές γρίπης που ήταν μέρος της εκστρατείας για τον υποχρεωτικό εμβολιασμό εργαζομένων.

Η εφαρμογή επιτρέπει στους εργαζόμενους στον τομέα της δημόσιας υγείας να εγγράφουν άτομα, να συλλέγουν πληροφορίες και να παρακολουθούν τους εμβολιασμούς και στη συνέχεια να μεταφέρουν τα στοιχεία σε βάσεις δεδομένων. Δεν εξοικονομεί χρόνο κατά τη διάρκεια της διαδικασίας εμβολιασμού (ο μέσος χρόνος που χρειάζεται για ένα άτομο να ολοκληρώσει τη διαδικασία από την εγγραφή μέχρι και τον εμβολιασμό είναι περίπου τέσσερα με πέντε λεπτά), αλλά, η εξοικονόμηση χρόνου επιτυγχάνεται στη συνέχεια, καθώς η εφαρμογή διευκολύνει την αποτελεσματικότερη συλλογή και επεξεργασία των δεδομένων χωρίς χαρτιά και χαμένα δεδομένα. Μπορεί να λειτουργήσει σε κινητά τηλέφωνα που είναι συμβατά με εξωτερικά εξαρτήματα scanner και ακολουθείται μία διαδικασία τριών βημάτων. Στο πρώτο βήμα, ένας εργαζόμενος σαρώνει την ταυτότητα, το δίπλωμα οδήγησης, την ταυτότητα εργασίας κτλ του ατόμου και συμπληρώνει κάθε άλλη απαραίτητη πληροφορία ταυτοποίησης. Ένας κινητός εκτυπωτής εκτυπώνει τότε μια ετικέτα με barcode η οποία χρησιμοποιείται για την αναγνώριση του ατόμου. Στο δεύτερο βήμα, ένας εργαζόμενος σαρώνει το barcode και καταγράφει πληροφορίες σχετικά με ιστορικό υγείας του ατόμου. Στη συνέχεια, γίνεται ο εμβολιασμός, σαρώνεται το barcode για μία ακόμα φορά και καταγράφονται πληροφορίες σχετικά με τον εμβολιασμό όπως το είδος του, η δοσολογία, το σημείο της ένεσης κτλ. Όλες αυτές τις πληροφορίες αποθηκεύονται σε ένα διακομιστή και στη συνέχεια αποστέλλονται σε μία καθορισμένη βάση δεδομένων, όπως τα μητρώα εμβολιασμού.

Ο κύριος στόχος της εφαρμογής είναι η υποστήριξη της δημόσιας υγείας μέσω της ταχείας συλλογής και μεταφοράς τυποποιημένων δεδομένων. Επίσης η εφαρμογή μπορεί να χρησιμοποιηθεί και για άλλες χρήσεις. Αν και αυτή τη στιγμή χρησιμοποιείται για εμβολιασμούς, η εταιρία ανάπτυξης της εφαρμογής πιστεύει ότι θα μπορούσε να έχει και άλλες χρήσεις στον τομέα της δημόσιας υγείας όπως σε περιπτώσεις μαζικών καταστροφών. Για παράδειγμα, μπορεί σε τέτοιες περιπτώσεις να σαρώνεται η ταυτότητα του ατόμου και να ειδοποιούνται μέλη της οικογένειάς του.

Πηγή: Med City News

Σουηδία: Οι τρανσέξουαλ δεν θα υποβάλλονται σε αναγκαστική στείρωση

Οι τρανσέξουαλ (διεμφυλικοί) κέρδισαν μία σημαντική νίκη στη Σουηδία. Το σουηδικό δικαστήριο έκρινε αντισυνταγματικό ένα νόμο που απαιτούσε από τους τρανσέξουαλ να υποβληθούν σε επέμβαση στείρωσης πριν μπορέσουν να αναγνωριστούν από το νόμο ότι είναι άλλο φύλο. Παρόμοιους νόμους έχουν και άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Το Διοικητικό Εφετείο της Στοκχόλμης έκρινε ότι αυτή η πράξη παραβίαζε την Ευρωπαϊκή Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου.

Περίπου 500 άτομα έχουν στειρωθεί σύμφωνα με τον συγκεκριμένο νόμο του 1972. Μερικοί από αυτούς τώρα ζητούν αποζημίωση. Η επικεφαλής της Σουηδικής Ομοσπονδίας Υπέρ των Δικαιωμάτων των Λεσβιών, Ομοφυλόφιλων, Αμφιφυλόφιλων και Τρανσέξουαλ, Ulrika Westerlund, εξέφρασε την ικανοποίησή της για την απόφαση του δικαστηρίου, και δήλωσε ότι εάν η κυβέρνηση χορηγήσει αποζημιώσεις με δική της πρωτοβουλία, δεν θα υποβληθούν μηνύσεις. Το ποσό που θεωρούν "δίκαιο" για αποζημίωση είναι διακόσιες χιλιάδες κορώνες ($ 31.000) ανά άτομο. Ο νόμος είχε φέρει σε δύσκολη θέση τη γενικά προοδευτική Σουηδία. Ωστόσο, πέρυσι, προσπάθειες για την ανάκληση του νόμου μπλοκαρίστηκαν από αντιπάλους.

Το σουηδικό κοινοβούλιο το προηγούμενο φθινόπωρο ενέκρινε ένα νόμο που απαγορεύει την αναγκαστική στείρωση, ο οποίος θα τεθεί σε ισχύ την 1η Ιουλίου. Στη Σουηδία την περίοδο 1936-1976 στειρώθηκαν περίπου 63000 "κοινωνικά ακατάλληλες" γυναίκες. Πιστεύεται ότι περίπου το 90% από αυτές υπέγραψαν κάποιο έντυπο συναίνεσης, αλλά 6000-15000 δεν το έκαναν. Σε κάθε περίπτωση, η ποιότητα της συγκατάθεσης ήταν συχνά αμφίβολη. Η κυβέρνηση στείρωνε φυλακισμένες, ψυχικά ασθενείς, γυναίκες με μαθησιακές δυσκολίες, φτωχές, επιληπτικές, αλκοολικές και γυναίκες "μικτής φυλετικής ποιότητας". Για μερικές γυναίκες η στείρωση αποτελούσε προϋπόθεση για την αποφυλάκισή τους ή την επιμέλεια των παιδιών τους. Παρόμοιες νομοθεσίες ευγονικής ήταν σε ισχύ στις ΗΠΑ, τον Καναδά και άλλες ευρωπαϊκές χώρες - συμπεριλαμβανομένης, φυσικά, της ναζιστικής Γερμανίας.

Πηγή: BioEdge

Σαουδική Αραβία: Δίλημμα για την αποκάλυψη ευαίσθητων δεδομένων πατρότητας

Με ένα σοβαρό ηθικό δίλημμα ήρθαν αντιμέτωποι οι ερευνητές του Διεθνούς Ιατρικού Ερευνητικού Κέντρου King Abdullah στο Riyadh της Σαουδικής Αραβίας, σύμφωνα με άρθρο τους στο επιστημονικό περιοδικό Journal of Bioethical Inquiry. Αναφέρουν ένα ανδρόγυνο που ζήτησε την διενέργεια γενετικού ελέγχου στην κόρη του, η οποία υπέφερε από σοβαρή αναπηρία, προκειμένου να διαπιστώσουν τον κίνδυνο μετάδοσης παθολογικού γονιδίου σε περίπτωση που αποκτούσαν άλλο παιδί. Από τα αποτελέσματα του ελέγχου προέκυψε ότι πατέρας του κοριτσιού δεν ήταν ο σύζυγος της μητέρας.

Αν και τα έντυπα συγκατάθεσης ρητά υποχρέωναν τους ερευνητές να αποκαλύψουν οποιαδήποτε σχετική πληροφορία στους γονείς, αυτοί δίστασαν να γνωστοποιήσουν το αποτέλεσμα στον πατέρα δεδομένων των βαρύτατων συνεπειών που θα επέσυρε μία τέτοια αποκάλυψη. Στον Ισλαμικό κόσμο η μοιχεία θεωρείται σοβαρή παραβίαση της τιμής που οδηγεί αναπόφευκτα στο διαζύγιο, στον κοινωνικό στιγματισμό της γυναίκας και, σε ακραίες περιπτώσεις, ακόμη και στον θάνατο της. Παράλληλα, η τιμή του άνδρα αμαυρώνεται και οι οικογένειες των δύο συζύγων αντιμετωπίζονται με περιφρόνηση.

Κάποιοι ειδικοί σε θέματα ηθικής (πιθανώς από τον Αραβικό κόσμο) θα τάσσονταν υπέρ της δημοσιοποίησης του αποτελέσματος, πιστεύοντας πως ο σύζυγος θυσιάζεται άσκοπα για την ανατροφή του παιδιού αυτού και πως η απόκρυψη απλώς λειτουργεί ως επιβράβευση της απιστίας. Ωστόσο, οι αρθρογράφοι θεωρούν ότι η νομολογία πιθανότατα θα υποστήριζε την μη αποκάλυψη της πληροφορίας λόγω των κινδύνων που εγκυμονεί για την ζωή της μητέρας και την ευημερία του παιδιού, αλλά και της σπουδαιότητας του θεσμού της οικογένειας στην Ισλαμική κοινωνία.

Η Επιτροπή Ηθικής του νοσοκομείου τόνισε: "Στην συγκεκριμένη περίπτωση και δεδομένης της φύσης της πληροφορίας, η ανάγκη τήρησης του καθήκοντος αληθείας πρέπει να παραμεριστεί όχι μόνο γιατί η είδηση θα επηρεάσει ένα μεγάλο αριθμό προσώπων, αλλά και επειδή τίθεται θέμα απειλής της ζωής… μητέρα και παιδί ίσως βρεθούν σε κίνδυνο αν υπερισχύσει το δικαίωμα του πατέρα να μάθει την αλήθεια".

Το καθήκον αληθείας είναι μία από τις πλέον σημαντικές και κατοχυρωμένες αρχές της ιατρικής δεοντολογίας. Ωστόσο, η ανάγκη προστασίας του δεν εμφανίζεται τόσο αυτονόητα απόλυτη όταν συγκρούεται με θέματα θρησκείας και πάγιας κοινωνικής ηθικής. Σε περιπτώσεις όπως αυτή, όπου η τήρηση του απειλεί με δυσβάσταχτο κόστος, η επιλογή της μίας ή της άλλης οδού πρέπει να γίνεται με ιδιαίτερη προσοχή.

Πηγή: BioEdge

Η.Π.Α.: Αποζημίωση θυμάτων που υποβλήθηκαν σε υποχρεωτική στείρωση για λόγους ευγονικής

Στις 20 Μαρτίου του 1924 στη Βιρτζίνια των Η.Π.Α. ψηφίστηκε ο Νόμος Ευγονικής Στείρωσης σύμφωνα με τον οποίο "η κληρονομικότητα παίζει σημαντικό ρόλο στη μετάδοση της τρέλας, της ηλιθιότητα, της ανοησίας, της επιληψίας, και του εγκλήματος". Είχε την σύμφωνη γνώμη γιατρών και επιστημόνων του Πανεπιστημίου της Βιρτζίνια και σύμφωνα με τις διατάξεις του, οι άνθρωποι οι οποίοι βρίσκονταν σε κρατικά ιδρύματα, λόγω ψυχικών ασθενειών, νοητικής υστέρησης ή επιληψίας  πρέπει να στειρώνονται για "όφελος τόσο για τον εαυτό τους όσο και της κοινωνίας."

Σύμφωνα με το κίνημα της ευγονικής, η οποία ήταν αρκετά δημοφιλής τότε, με την εξάλειψη των ασθενέστερων μελών της κοινωνίας μέσω επιλεκτικής αναπαραγωγής, η κοινωνία θα βελτιωνόταν. Το 1907, η Ιντιάνα ήταν η πρώτη από 33 πολιτείες που θέσπισαν νόμους που επέτρεπαν την υποχρεωτική στείρωση των ατόμων που θεωρούνταν ακατάλληλα για αναπαραγωγή γιατί οι απόγονοί τους μπορεί να ήταν βάρος στη κοινωνία. Υπολογίζεται ότι 60.000 άνθρωποι έχουν στειρωθεί σε εθνικό επίπεδο όλα αυτά τα χρόνια. Περισσότερες από μισές από τις στειρώσεις στη Βιρτζίνια έγιναν σε νοσοκομεία για άτομα με νοητική υστέρηση και με επιληψία. Τα περισσότερα θύματα ήταν λευκοί και οι τελευταίες στειρώσεις έγιναν μόλις το 1979, όταν και ο νόμος καταργήθηκε.

Το 2001, η Γενική Συνέλευση της Βιρτζίνια ενέκρινε ένα ψήφισμα το οποίο αποδοκίμαζε τις πολιτικές επιλεκτικής αναπαραγωγής και τον επόμενο χρόνο ζήτησε δημόσια συγγνώμη  για τις πολιτικές επιλεκτικής αναπαραγωγής που οδήγησαν στην στείρωση εκατοντάδων κυρίως φτωχών, αγράμματων ανδρών και γυναικών και υπηρέτησαν ως ένα από τα μοντέλα για προγράμματα ευγονικής σε άλλες πολιτείες ακόμα και στη ναζιστική Γερμανία.

Το νέο νομοσχέδιο, το οποίο υποστηρίζεται τόσο από Ρεπουμπλικανό όσο και από Δημοκρατικό αντιπρόσωπο, έχει ως στόχο να καταβάλει η πολιτεία σε κάθε ένα από τα θύματα $50.000. Ωστόσο, το νομοσχέδιο έχει συναντήσει αντίσταση από άλλους βουλευτές οι οποίοι ανησυχούν τόσο ότι το κόστος θα είναι πάρα πολύ μεγάλο (υπολογίζεται σε 14,7 εκατομμύρια δολάρια το χρόνο για διάστημα πέντε ετών), όσο και ότι μπορεί στο μέλλον να υπάρξουν και άλλες ομάδες θιγέντων που να ζητήσουν την ίδια μεταχείριση. Αυτοί που έχουν αντίθετη άποψη με το συγκεκριμένο νομοσχέδιο αναφέρουν ότι αν και κατανοούν και συμπαραστέκονται στα θύματα, αυτό το νομοσχέδιο θα έχει πολύ μεγάλη επίπτωση στη δημοσιονομική πολιτική της πολιτείας. Στη Βιρτζίνια υπολογίζεται ότι στειρώθηκαν 7.325 άτομα μεταξύ του 1924 και του 1979, όταν ο νόμος καταργήθηκε. Αναλυτές εκτιμούν ότι μπορεί μέχρι και 1.465 από αυτά τα άτομα μπορεί να είναι σήμερα εν ζωή κάτι το οποίο θα κοστίσει περίπου 73,3 εκατομμύρια δολάρια. Ωστόσο, οι υποστηρικτές του νομοσχεδίου υποστηρίζουν ότι οι περισσότερες στειρώσεις στη Βιρτζίνια έλαβαν  χώρα στις δεκαετίες του 1930 και '40 και ο αριθμός των ατόμων που είναι ακόμα εν ζωή είναι μόλις μερικές εκατοντάδες. Καμία πολιτεία μέχρι σήμερα δεν έχει παράσχει αποζημίωση. Πέρυσι, ο κυβερνήτης της Βόρειας Καρολίνας θεώρησε κατάλληλη την αποζημίωση 10 εκατομμυρίων δολαρίων για τα θύματα αναγκαστικής στείρωσης. Ωστόσο, το νομοσχέδιο καταψηφίστηκε στη Γερουσία.

Πηγή: The Washington Post

Ην. Βασίλειο: Γυναίκα με σύνδρομο Down προστατεύεται από καταναγκαστική στείρωση

Υπάρχει μια αυξανόμενη πίεση για περισσότερα δικαιώματα για τους ανθρώπους με σύνδρομο Down, ιδίως στο ότι πρέπει να προστατεύονται πλήρως από την καταναγκαστική στείρωση. Μια απόφαση ορόσημο από ένα βρετανικό δικαστήριο μπορεί να φέρει αυτόν τον στόχο ένα βήμα πιο κοντά.

Το Δικαστήριο Προστασίας του Λονδίνου αποφάνθηκε ότι η 21χρονη γυναίκα δεν χρειάζεται να προβεί σε καταναγκαστική στείρωση, κάτι που ήθελαν οι γονείς της. Οι γονείς της γυναίκας βρήκαν έναν ειδικό ο οποίος συμφώνησε με αυτό. Ωστόσο, το θέμα παραπέμφθηκε για μία δεύτερη γνώμη σε έναν άλλο γιατρό, ο οποίος διαφώνησε και πρότεινε διάφορες μεθόδους αντισύλληψης ως εναλλακτική λύση. Τελικά η υπόθεση κατέληξε στα δικαστήρια. Ο δικαστής αναφέρθηκε ότι είναι ένα θέμα ανθρώπινων δικαιωμάτων και ενώ στάθμισε τις επιλογές, αποφάσισε ότι η στείρωση θα ήταν "δυσανάλογη" για την κατάσταση ιδιαίτερα εφόσον δεν υπήρχε καμία απόδειξη ότι η γυναίκα είχε ή αναζητούσε να έχει σεξουαλικές σχέσεις. Τις τελευταίες δύο δεκαετίες  υπάρχουν αρκετές εκστρατείες κατά της καταναγκαστικής στείρωσης.

Πηγή: bioedge

Η.Π.Α.: Παρένθετη μητέρα αρνείται 10.000 δολάρια για να κάνει άμβλωση

Η Crystal Kelley, μία 29χρονη μητέρα δύο παιδιών, αποφάσισε το 2011 να γίνει παρένθετη μητέρα. Δεν είχε σταθερή δουλειά και χρειαζόταν τα χρήματα για να μεγαλώσει τα δύο της μικρά παιδιά. Μέσα από ένα πρακτορείο παρένθετων μητέρων ήρθε σε επαφή με ένα ζευγάρι από το Κονέκτικατ οι οποίοι συμφώνησαν να την πληρώνουν 2200 δολάρια το μήνα για να κυοφορήσει το παιδί τους (μετά έγινε γνωστό ότι τα ωάρια δεν ήταν της συζύγου αλλά δότριας).

Πέντε μήνες μετά την εμφύτευση του εμβρύου, σε έναν υπέρηχο διαπιστώθηκε ότι το παιδί έπασχε από διάφορες συγγενείς ανωμαλίες, συμπεριλαμβανομένων υπερωϊοσχιστίας, κύστεων στον εγκέφαλο και σοβαρές καρδιακές ανωμαλίες. Όταν έμαθαν τα αποτελέσματα το ζευγάρι ζήτησε από την κυοφορούσα να υποβληθεί σε άμβλωση, πιστεύοντας ότι αυτή είναι η "πιο ανθρώπινη" επιλογή. Πρόσφεραν στην Kelley επιπλέον το ποσό των 10000 δολαρίων για να το κάνει. Αρχικά η Kelley, σε αυτό που αυτή αποκάλεσε "μια στιγμή αδυναμίας", είπε ότι θα τερμάτιζε την κύηση για 15000 δολάρια αλλά μετά απέκλεισε κατηγορηματικά την άμβλωση, πιστεύοντας ότι δεν είναι η σωστή λύση.

Το ζευγάρι προσέλαβε ένα δικηγόρο ο οποίος έστειλε γράμμα στην κυοφορούσα υπενθυμίζοντας της ότι ήταν υποχρέωσή της να τερματίσει την κύηση και ότι ήδη είχε χαθεί πολύτιμος χρόνος. Το ζευγάρι απείλησε ότι θα μηνύσει την Kelley, και στη συνέχεια δήλωσαν ότι αν θα γεννηθεί το παιδί θα δώσουν την επιμέλειά του στην πολιτεία του Κονέκτικατ. Η Kelley επειδή δεν ήθελε το παιδί να καταλήξει υπό την φροντίδα της πολιτείας, πήγε στην πολιτεία του Μίσιγκαν, όπου εκεί θεωρείται η νόμιμη  μητέρα, και έψαξε να βρει κατάλληλους θετούς γονείς για το μωρό. Τελικά η μικρή υιοθετήθηκε από ένα ζευγάρι που έχει ήδη και άλλα παιδιά με προβλήματα υγείας. Ο πατέρας της συμφώνησε να εγκαταλείψει τα γονικά του δικαιώματα με την προϋπόθεση ότι ο ίδιος και η σύζυγός του θα μπορούσαν να έχουν επαφή με την θετή οικογένεια και να ενημερώνονται για την υγεία του μωρού. Από τότε, το ζευγάρι έχει επισκεφθεί τη μικρή η οποία ήδη έχει υποβληθεί σε δύο μεγάλες χειρουργικές επεμβάσεις.

Το συγκεκριμένο περιστατικό έχει προκαλέσει έντονες συζητήσεις. Υπάρχουν άτομα που πιστεύουν ότι το δικαίωμα της Kelley για την αυτονομία του σώματός της υπερισχύει σε σχέση με τα δικαιώματα των δοτών. Αντιθέτως, άλλοι πιστεύουν ότι τα νομικά δικαιώματα των δοτών υπερισχύουν και ότι δεν μπορούν να υπάρχουν απαιτήσεις από αυτούς - όπως το να μεγαλώσουν ένα παιδί με προβλήματα υγείας  - επειδή η κυοφορούσα έχει αναπτύξει οποιονδήποτε συναισθηματικό δεσμό με αυτό.

Η Kelley δηλώνει ότι δεν έχει μετανιώσει για την απόφασή της.

Πηγή: CNN